این طرحِ زیبا و تفکربرانگیزِ مانا نیستانی که از سایت روز آنلاین برداشته شده گویای همه‌ی احساس من درباره‌ی نوروز است!

۲۱ فوریه روز جهانیِ "زبان مادری" از سوی یونسکو اعلام شده است و به همین مناسبت هر سال در سراسر جهان برنامه‌هایی را در پاسداشت زبان مادری برگزار می‌کنند.

ایران کشوری است چندزبانه و در قانون اساسی آن نیز آموزش زبان‌های "محلی" به همراه "زبانِ رسمی" فارسی صراحتا ذکر شده است اما این "وعده" هنوز امکان تحقق نیافته است و میلیون‌ها کودک ایرانی از حقِ یادگیریِ زبان مادری خود محروم هستند. در حالی‌که اقلیتِ بسیار کوچکِ چند ده هزار نفریِ ارمنیِ ایرانی (به حق) از امکانِ آموزش به زبان مادری خود در مدارسِ کشور برخوردار هستند، جمعیتِ میلیونیِ ترک‌ها، کردها و ... از هیچ‌گونه امکان و حقی برای آموزش زبانِ خود در کنار زبان فارسی برخوردار نیستند و این "منصفانه" نیست و بر خلاف قانون اساسی کشور و اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر است.

آرزو می‌کنم روزی فرا رسد که "همه‌ی فرزندان ایران" از حق آموزش به زبان مادریِ خود برخوردار باشند.

من زبانِ مادریِ خود را فراموش نخواهم کرد!

خوشحالم که چند زبانه هستم!