افتتاح باشگاه اسپرانتو در دانشگاه علامه طباطبائی
دیدار با هوشنگ مرادی کرمانی
ترم اول رایگان زبان اسپرانتو در مرکز زبان دانشگاه علامه طباطبایی
- ثبتنام شامل عموم شهروندان اعم از دانشجو و غیر دانشجو است.
- همهی زبانهای سطح مبتدی مشمول این طرح هستند.

- لارم به یادآوری است که این دورهی آموزشی را آقای مهندس احمدرضا ممدوحی تدریس میکنند.
سمینار آشنایی با اسپرانتو در دانشگاه علامه طباطبایی

گشایش دفتر اسپرانتو در تهران

نشانی:
خیابان جمهورى نرسيده به چهارراه استانبول كوچه شيروانى بن بست صابرى پلاك ٣ واحد ٣
كدپستى ١١٣٥٨٤٦٥١٩
درباره تاریخچه دفتر اسپرانتو گزارش زیر را مطالعه کنید.
محمود میربزرگی، تصویرگر اسپرانتو در ایران
محمود میربزرگی دانش آموخته هنر و خودآموخته زبان اسپرانتو است.
وی در سال ١٣٧۴ به سازمان جوانان اسپرانتودان ایرانپیوست و از شمارهی دوم با نشریه سازمان جوانان همکاری خود را آغاز کرد.
با انتشار مجله پیام سبزاندیشان، میربزرگی از شمارهی چهارم (تابستان ١٣٨٢) با طراحی لوگوی مجله به جمع همکاران مجله پیوست.
طراحی لوگوی کنگرهی اسپرانتو در ایران (استفاده شده در کنگرهی نخست)، طراحی لوگوی سایتهای “اسپرانتو در ایران” ،“فرهنگسرای اسپرانتو در ایران “، “کتابشناسی اسپرانتو” و کتاب”ماهی سیاه کوچولو” (ترجمه به اسپرانتو)از مجموعه کارهای او هست.
احاطه به جنبش اسپرانتو و شناخت بنیادی از فرهنگ ایرانی و ایدههایی که در ذهن پویای خود دارد، کارهای میربزرگی را دارای شناسنه ویژه کرده است. با مرور کارهای بصری انتشار یافته از وی میتوان بخشی از تاریخ اسپرانتو در ایران را مشاهده کرد.

فراخوان گلریزان برای انجمن اسپرانتوی ایران 🎁
با سپاس از همهی دوستانی که از سالهای دور و دراز همواره یاریگر انجمن بودهاند،
در پیشواز از گشایش دفتر انجمن در هفته آینده از همهی دوستان دعوت میکنیم برای تهیه کمبودهای جاری دفتر هر کسی به فراخور توان خود در صورت امکان به انجمن کمک کند تا با رفع کمبودهای جاری, توان انجمن معطوف به کارهای بنیادی خود دو چندان شود.
شماره حساب موسسه سبزاندیشان برای واریز کمکهای نقدی به انجمن اسپرانتوی ایران:
IR450620000000202803435002
بانک آینده
ماهی سیاه کوچولو به اسپرانتو منتشر شد
کتاب ماهی سیاه کوچولو تألیف صمد بهرنگی با ترجمهی اسپرانتودان پیشکسوت سرکار خانم منیره فهمی توسط انتشارات بهجت منتشر شد.لازم به یادآوری است که طرحهای متن کتاب با آثار زیبایی از هنرمند اسپرانتودان محمود میربزرگی مزین شده است.
مشخصات فنی کتاب از این قرار است:

اسپرانتو در دانشگاههای ایران
اسپرانتو از آغاز پیدایش خود با محافل آکادمیک و دانشگاهی پیوند ناگسستنی داشته است و همواره مورد تحقیق، پژوهش و آموزش قرار داشته است چه آنکه دکتر زامنهوف پروژه زبان ابداعی خود را ابتدا به محافل علمی و مطرح روزگار خود ارائه کرد تا مورد نقد و بررسی قرار گیرد.
میتوان گفت که در هر کجا جنبش زبان اسپرانتو قدرت و توانی داشته است همواره دانشگاه و محافل علمی، حوزه مورد علاقه و نظر اسپرانتودانان برای ترویج زبان اسپرانتو بوده است. این گرایش در ایران هم جدا از خواستههای ایرانیان اسپرانتودان نبوده است. در این نوشتار به ترتیب اتفاق و با توجه به اطلاعات کنونی به رابطه اسپرانتو و محافل علمی و دانشگاهی در ایران پرداخته شده است. لازم به ذکر است که این لیست میتواند بیش از آن باشد که اشاره شده است و به مرور زمان آکاهیهای یافته شده در این باره به این نوشتار افزوده خواهد شد.
روایت نخست از تدریس اسپرانتو در دانشگاه، ادعایی است که برای اولین بار توسط خانم پرینوش صنیعی نویسنده و اسپرانتودان قدیمی در مصاحبه با سرویس بیبی سی فارسی به تاریخ سیام فروردین ١٣٨٩ بیان کرده است: «برخی معتقدند که اعتصام الملک، پدر پروین اعتصامی، واردکننده یا معرف زبان اسپرانتو به ایران بوده است. احمد کسروی هم برای چندین سال مجلهای منتشر میکرد که مطالبی درباره اسپرانتو در آن چاپ میشد. در زمان افتتاح دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی هم زبان اسپرانتو از مطالب درسی دانشگاه بود و کلا جامعه روشنفکری ایران به زبان اسپرانتو تمایل داشت.»
دربارهٔ این موضوع تاکنون سندی ارائه نشده است ولی دور از ذهن نیست که با توجه به جنبش پرانرژی که در آن زمان اسپرانتو در ایران داشته است کسی یا کسانی در صدد تحقق این امر بوده باشند اما تا امروز سندی در این زمینه یافت نشده است.
با قاطعیت میتوان گفت که اولین تدریس اسپرانتو در ایران، در دانشگاه تهران به صورت کلاسهای آزاد آموزشی توسط دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی در سال ١٣۵۴ در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شده است و تا وقوع انقلاب سال ١٣۵٧ کلاسهای آموزش اسپرانتو به صورت فوقبرنامه در آنجا بیوقفه ادامه داشته است.
با وقوع انقلاب و نابسامانیهای پس از آن و در پی آن وقایع منجر به تعطیلی دانشگاههای کشور، کلاسهای آموزش اسپرانتو هم در آنجا امکان برگزاری پیدا نکرد.
در تابستان سال ١٣۵٨ در مدرسه آمریکاییها، کلاسهای آموزشی ویژهای برای آموزگاران علوم اجتماعی توسط تیمی به سرپرستی دکتر صاحب زمانی برگزار شد تا «درس زبان اسپرانتو» که وارد کتاب علوم اجتماعی دوره دبیرستان شده بود، برای آموزگاران داوطلب، تدریس شود تا آنها ضمن توجیه، با خود زبان هم آشنایی بنیادی داشته باشند. به روایتی بیش از ۶۰۰ آموزگار در این دوره حضور داشتند.
در سال ١٣۶۷ کلاسهای آموزش اسپرانتو به عنوان فوقبرنامه توسط آقای فاضل تیموری در دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شده است.
در سال ١٣٧٠ بنا به دعوت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج دیگر بار دکتر صاحب الزمانی دورههایی را ابتدا ویژه استادان و هیأت علمی دانشگاه و سپس برای عموم دانشجویان علاقهمند در آنجا برگزار کردند که چند سالی تداوم داشت.
از سال ١٣٧١ بنا به دعوت دانشگاه شهید بهشتی دکتر صاحب الزمانی در آن دانشگاه دورههای آموزشی برای دانشجویان و اساتید علاقهمند تدریس کردند که این امر به مدت شش سال ادامه داشت.
در سال ١٣٧٢ کلاسهای آموزشی اسپرانتو به عنوان فوقبرنامه توسط آقای عبدالله حکیمنژاد در دانشگاه تبریز برای دو ترم برگزار شده است.
در سالهای پایانی دهه هفتاد گزارشی از کلاسهای آموزشی اسپرانتو توسط آقای ابراهیم سامانی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز نیز منتشر شده است.
مشهد در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد شاهد برگزاری کلاسهای آموزشی ابتدا در دانشگاه آزاد و سپس مرکز آموزش زبانهای خارجی دانشگاه فردوسی توسط سعید برهانی و سپس در دانشکده ریاضی دانشگاه فردوسی ابتدا توسط محمد معافی و سپس توسط وحید پرتوی نیا برگزار شد. هم چنین از سال ۱۳۹۶ کلاسهای آموزش اسپرانتو توسط بنیامین کفیاچین (دانشجوی زبان فارسی، شهروند آمریکایی/ تاجیکستانی) در دانشگاه مشهد دوباره برگزار شد و بدین ترتیب مشهد به عنوان یکی از پایدارترین شهرها در برگزاری کلاسهای اسپرانتو در دانشگاههای خود از نظر تعدد و مدت زمان برگزاری، رکورددار است.
در سال ١٣۸۱ کلاسهای آزاد آموزش اسپرانتو توسط دکتر آذر کریمی استاد اقتصاد در دانشگاه مازندران برای علاقه مندان برپا شد که چندین ترم ادامه داشت و بازخوردهای مثبتی هم در پی داشت.
در سال ۱۳۹۶ مهندس احمدرضا ممدوحی اقدام به برگزاری کلاسهای اسپرانتو در مرکز زبان دانشگاه علامه طباطبایی کردهاند تا همچنان چراغ آموزش اسپرانتو در محیط دانشگاهی ایران روشن نگه داشته شود.
بر گرفته از سایت: اسپرانتو در ایران
درباره IREJO-Bulteno ارگان سازمان جوانان اسپرانتودان ایران
عنوان نشریهای است که از تیر ماه سال ١٣٧٢ تا دی ماه ١٣٧۶ طی بیست و دو شماره و به فاصله دو ماه یکبار منتشر شده است.
IREJO-Bulteno ارگان سازمان جوانان اسپرانتودان ایران بوده است که با مسئولیت و سردبیری رضا ترابی منتشر شده است.
IREJO-Bulteno گر چه اولین نشریه اسپرانتویی در ایران نبوده است اما ویژگیهایی باعث تمایز آن نسبت به بقیه شده است. نخست آن که ارگان سازمان و تشکیلات نام و نشاندار بوده است دوم اینکه به طور منظم و پایدار منتشر شده است سوم اینکه گستره توزیع آن وسیع بوده و جریان ساز شده است.
از IREJO-Bulteno دو پیش شمارهی دو برگی هم در تابستان و پاییز ١٣٧٢ منتشر شده است.
آخرین شماره IREJO-Bulteno ٢١ و ٢٢ در زمستان سال ١٣٧۶ به سردبیری عباس باغستانی منتشر شد و پس از آن انتشار آن متوقف شد.

بر گرفته از سایت: اسپرانتو در ایران
شیخ اسپرانتودان علی اکبر بایکی معروف به شیخ علی اکبر تربتی یا شیخ علی اکبر مکفر
“علی اکبر بایکی . [ ع َ اَ ب َ رِ ] (اِخ ) معروف به شیخ علی اکبر تربتی یا شیخ علی اکبر مکفر. وی از مردم بایک بود که قریه ای از نواحی تربت حیدریه است . تحصیلات قدیم را در مدارس مشهد تا مرحله ٔ اجتهاد به پایان رسانید. نخست در مدرسه ٔ ضراب خان واقع در بست پائین خیابان سکونت داشت واز محضر عالمان فقه و فلسفه و اصول آن روزگار چون مرحوم حاج میرزاحبیب مجتهد و آقازاده (فرزند مرحوم ملاکاظم ) و آقابزرگ حکیم و دیگران استفاده می کرد. و سپس به علوم جدید توجه کرد و زبانهای روسی و انگلیسی و فرانسه را فراگرفت و از منابع اروپائی نیز استفاده می کرد. وی زبان اسپرانتو را بخوبی آموخته بود و در آن روزگار (۱۳۰۰ تا ۱۳۰۳ هَ .ش .) مبلغ این زبان بود و کلاسی برای تعلیم آن تأسیس کرد. و نیز روزنامه ای به نام «دنیای نو» منتشر کرد که چند شماره بیش نشر نیافت . مقالات و اشعار وی در جراید خراسان انتشار یافت و در دوران نخست وزیری سردارسپه منظومه ای به بحر متقارب به نام «سردارسپه نامه » سرود. در سیاست پیرو عقاید افراطی بود و بهمین سبب اغلب در زندان و تبعید به سر می برد. و در حدود سال ۱۳۱۰ هَ . ق . به تهران آمد و در مدرسه ٔ سپهسالار سکونت گزید و مورد عنایت تیمورتاش واقع شد و در انجمن ادبی شرکت می جست و گاه نیز بتدریس می پرداخت تا در سال ۱۳۲۰ هَ . ق . بسن۷۰ سالگی زندگی را بدرود گفت . وی دانشمندی راستگو و باشهامت و باصراحت لهجه بود و حقیقت را در هر امری بی پروا بازمی گفت و در پرهیزگاری و عفت و امانت بی همتا بود و می توان او را از لحاظ عقاید افراطی که گاهی جنبه ٔ الحاد پیدا می کرد و در عین حال تقوی و پاکدامنی ، به ابوالعلای معری تشبیه کرد. و کلمه ٔ «مکفر» از آنجا بر وی نهاده شد که برخی از قشریون وی را تکفیر کرده بودند.”
سایت حوزه درباره ایشان اطلاعات بیشتری درج کرده است اما به اسپرانتودان بودن ایشان اشارهای نشده است.
این سرفصل را اینجا برای یادآوری نشان میگذاریم چرا که جز در لغتنامه دهخدا هیچ مدرک و منبع دیگری مبنی بر اسپرانتودان بودن ایشان وجود ندارد، شاید روزی در جایی دیگر درباره ایشان بیشتر بدانیم.
بر گرفته از سایت: اسپرانتو در ایران
پنجمین كنگره اسپرانتو در ايران
پنجمین كنگره اسپرانتو در ايران
تهران ٢٣و ۲۴ فروردین ١٣٩۷

اطلاعات بیشتر
گاردین: اسپرانتو کامیابی بزرگ در ایجاد رابطه مستقیم میان انسانها و انقلاب سترگ در جهان رسانههاست

کتاب «رویای صادقه» تألیف بهزاد رحیمیان و بخشی از تاریخ مستند جنبش اسپرانتو در ایران
کتاب «رویای صادقه» تألیف بهزاد رحیمیان که به مستندات سالهای آغازین سینما در ایران میپردازد، اطلاعات و اسناد ارزشمندی را دربارهی پیشاهنگان جنبش اسپرانتو در ایران در خود ضبط کرده است.
رویای صادقه تالیف بهزاد رحیمیان
مشخصات فنی کتاب ازاینقرار است:

یادداشت زیر حاصل نگاه و تورق اسپرانتودان ارجمند و علاقهمند به کنکاش در تاریخ اسپرانتو در ایران آقای علیاصغر کوثری است که به نقل از وبلاگ ایشان بازنشر میشود.
“حقیقت این که من پیش خود فکر میکردم که این کتاب را مانند دهها کتاب اسپرانتو شمول دیگر، بعد از مطالعهی ۱۰ – ۱۲ صفحهی اسپرانتو شمول آن به قفسهی کتابخانهی خود خواهم نهاد و در میان کتابهای اسپرانتو شمول دیگرم، بدون مطالعهی کامل و عمیق دیگر صفحاتش به بایگانی خواهم سپرد. اما بعد از خرید کتاب و حظ بردن از صفحات اسپرانتو شمول آن ، تازه دریافتم که این کتاب ارزنده چه گوهر گرانبهایست که حتی برای چون منی که به موضوع سینما و عکاسی علاقه و دلبستگی خاصی ندارم چنان گیرا و پر ثمر است که تا مدتها بعد از دریافت کتاب غرق در تورق، مطالعه و تماشای عکسهای ارزندهاش شدم و نه فقط آن صفحات اسپرانتو شمول کتاب که بهیقین کل مطالب هر دو جلد کتاب سرشار از هزاران آموختنی بکر و سودمند است.
لذا شایسته است علاقهمندان و به خصوص اسپرانتودانان عزیز ، نسبت به خرید این کتاب اهتمام ورزیده تا هم از بخش اسپرانتو شمول آن بهره برند و هم با خرید خود از چنین فعالیتهای فرهنگی پشتیبانی نموده باشند.
آموختهها: کتاب رویای صادقه بدون شک سرشار از هزاران آموختنی بکر و کمتر شنیده شده ایست که هر علاقهمندی را به وجد میآورد.
برای ما اسپرانتودانان نیز چنین است. ازجمله اینکه:
۱– شادروان موچول مصور رحمانی – اولین بانوی اسپرانتودان ایرانی که تا به حال شناختهایم – دختر فردی بوده است به نام میرزا ابراهیم خان عکاسباشی. عکاس معروف دربار قاجار
۲– میرزا احمد خان، پدر بزرگ موچول خانم بوده و او هم عکاسی معروف بوده است.
۳- موچول مصور رحمانی دارای دو برادر به نامهای اسحاق و عبدالحسین و سه خواهر به نامهای معصومه، ملوک و نصرت بوده است.
۴– موچول مصور رحمانی با فردی به نام بهمن شیدانی ازدواج میکند. نویسندهی چندین خودآموز و آموزگار زبان اسپرانتو و کارمند روزنامهی رعد.
۵– یکی از خواهران موچول یعنی ملوک با فردی به نام جعفر پیشهوری ازدواج میکند.
بنابراین بهمن شیدانی و جعفر پیشهوری ” هم جناق ” یکدیگرند.
۶-آقایان حسن شقاقی و محمد تقی معتضدی، دو باجناق دیگر بهمن شیدانی اند.
۶– بر اساس اطلاعیهای که بهمن شیدانی به مناسبت درگذشت پدر زنش منتشر مینماید، چهار راه قنسولگری نشانی منزل شیدانی بوده است.
۷– در اعلامیهای دیگر، شیدانی خود را نمایندهی مجمع عمومی اسپرانتو در تهران مینامد. (نماینده رسمی از سال ۱۲۹۷ تا ۱۳۳۰ خورشیدی).
۸– بانو موچول مصور رحمانی در سال ۱۲۷۹ متولد و در سال ۱۳۱۶ در ۳۷ سالگی درگذشت.
۹– بانو موچول در دبستان مبارکهی عفت تحصیلات ابتدایی را بهپایان رساند.
۱۰– نام قبلی بهمن شیدانی، رضا قلی میرزا بوده است. در آگهی مندرج در روزنامهی ایران (۲۴ آذر ۱۲۹۷) او اعلام میدارد که نام خانوادگی شیدانی را مطابق قانون سجل احوال بر گزیده است.
۱۱– در فروردین ۱۲۹۴ شیدانی از روزنامهی رعد استعفا میدهد.
۱۲ – پنج سال بعد در تیرماه ۱۳۰۱ شیدانی به دلیل کسالت مزاج از مدیریت داخلی روزنامهی حقیقت نیز استعفا میدهد.
۱۳ – در سال ۱۹۱۴ برابر با ۱۲۹۳ خورشیدی، رسالهای دربارهی قواعد اسپرانتو به قلم بهمن شیدانی منتشر میشود.
۱۴ – در سال ۱۳۱۰ بهمن شیدانی هم زبان اسپرانتو و هم دفترداری را شبهای جمعه آموزش میداده است.
۱۵ – کتاب اسپرانتو در بیست درس به قلم بهمن شیدانی به قیمت یک تومان فروخته و با پست سفارشی به خریداران ارسال میشده است.
۱۶ – در سال ۱۳۱۰ بهاحتمال فراوان نشانی منزل یا محل کار بهمن شیدانی در خیابان شاهپور (وحدت اسلامی کنونی) قرار داشته است.
۱۷ – بانو موچول مصور رحمانی در خرداد سال ۱۳۱۶ فوت نموده و مجلس تذکر زنانهی وی در منزل آن مرحومه در خیابان فرهنگ منعقد گردیده است.
۱۸ – گویا در هنگام درگذشت موچول مصور رحمانی، همسرش بهمن در تهران حضور نداشته است.
۱۹ – بهمن شیدانی از افراد فرقهی کمونیستی بوده و به واسطهی رفاقتش با جعفر پیشهوری، امکان ازدواج وی با معصومه مصور رحمانی فراهم و این دو با جناق شدند.
۲۰ – نصرت و معصومه که از خواهران موچول بودند به فاصلهی پنج سال در سالهای ۱۳۷۱ و ۱۳۷۶ فوت نموده و سنگقبر مشترک این دو نشان میدهد که مزارشان واقع در بهشتزهرای تهران در قطعهی ۷۶ ردیف ۷۷ و شمارهی ۵۸۸ قرار دارد.
آیا ممکن است آرامگاه موچول و همسرش بهمن نیز در همان اطراف باشد؟
۲۱– بهمن شیدانی متولد ۱۲۶۰ و درگذشته در سال ۱۳۴۴ میباشد. ۸۸ ساله.
۲۲ بهمن شیدانی از شاهزادگان تویسرکان بوده است و لقب پرنس به این دلیل بر وی اطلاق میشده است.
۲۳ – شیدانی علاوه بر اسپرانتو، از بانیان حسابداری نوین در ایران است. او مدتی رییس حسابداری وزارت دارایی بوده است.”



